يكى از آنها شيخ ، رييس و فقيه قم احمد بن عيسى بود كه وى را از قم راند و پس از مدتى پشيمان شد و پوزش خواست و وى را بازگرداند . شاگردانى كه در محضرش بودند ، محمد بن حسن صفار ، على بن حسين سعدآبادى ، محمد بن جعفر بن بطه ، على بن ابراهيم قمى ، سعد بن عبدالله اشعرى و . . . وى تأليفات بسيارى داشته كه بيشتر آنها را نيز به المحاسن نامگذارى مىكرده و در حقيقت مجموعه‌اى از علوم قرآنى ، حديث و فقه بوده و گزاف نيست كه آن را دايرة المعارف بدانيم كه تنها يك سوم آن باقى مانده است . برقى در قم درگذشت و همانجا به خاك سپرده شد . تأليفات وى : 1 - المحاسن 2 - الرجال 7 - ابن قتيبه ( 213 - 276 ق ) ابومحمد عبداللَّه بن مسلم بن قتيبه دينورى بغدادى يا كوفى . فقيه ، محدث ، مفسر و از بزرگان ادب و منتقد شعر ، عالم اخبارى ، متكلم و دانشمند روزگار خود . وى اصالتاً ايرانى بود اما در بغداد و به گفته‌اى در كوفه زاده شد . در بغداد جاى گرفت و حديث و نگاشتن آن را شروع كرد و به همين دليل هم نام آور است . البته به خاطر چيرگى و تسلطش برشعر ، ادب و نقد علمى ادبيات عرب نيز مشهور است . چندى در دينور به منصب قضاوت نشست و پس از آن در بغداد به تأليفات خود پرداخت . استادانى كه ابن قتيبه در نزدشان در علوم مختلف از جمله حديث ، لغت ، كلام و . . . بسيار آموخت و بهره‌ها برد ، مىتوان به ابوحاتم سجستانى ، رياشى ، جاحظ ، ابوعبداللَّه حمدانى ، عبدالرحمن بن قريب معروف به اصمعى و . . . اشاره كرد . دربارهء خاكجاى وى اختلاف است ؛ اما قطع يقين يا در كوفه ( احتمال كم ) يا در بغداد ( احتمال بسيار ) بوده است . تأليفات وى : 1 - تفسير غريب القرآن ؛